معرفي ورزش ها

اولين مرحله جهت احداث زمين فوتبال برداشت كل خاك محل احداث زمين چمن مي باشد. اين امر جهت ريختن لايه هاي مختلف جهت زير سازي زمين به همراه شيب بندي هاي لازم و همچنين از بين بردن كامل علف هاي هرز مي باشد. لازم به ذكر است گياه مرق كه يكي از علف هاي هرز مهاجم مي باشد ريشه اي به عمق 60 الي 120 سانتيمتر دارد.

جهت تحكيم بستر چمن ، لايه توونان با تراكم 95 الي 98% و به ضخامت 50 الي 70 سانتي متر به همراه شيب بندي هاي لازم داخل زمين پخش مي گردد. تحكيم اين لايه با غلطك هاي سبك و سنگين صورت مي پذيرد كه علت آن عدم جابه جايي خاك جهت جلوگيري از ايجاد پستي و بلندي ها بعد از بهره برداري مي باشد.

پس از اتمام لايه توونان كانال هاي زهكش به صورت طولي و يا عرضي و يا جناقي و به فواصل 5 الي 6 متر از يكديگر (طبق نقشه ابلاغي كه توسط دپارتمان طراحي تهيه گرديده است) حفر مي گردند. كف كانال هاي زهكش مي بايست توسط لايه ژئو ممبران ، مصالح دانه بندي و يا بتن مگر به همراه شيب بندي هاي لازم پوشيده گردد تا قادر باشد آب هاي اضافي را به بيرون از زمين منتقل نمايد.

در كانال هاي حفر شده كه قبلاً به آن اشاره شد لوله هاي زهكش اجرا مي گردند. نقش اين لوله ها هدايت آب هاي اضافي زمين به بيرون از زمين مي باشد. اين امر باعث مي گردد كه زمين فوتبال در تمام فصول و در هر شرايط جوي با كيفيت مطلوب مورد استفاده قرار گيرد. لازم است كه اين لوله ها در تمام سطح بالايي خود داراي سوراخ هاي متعدد باشد. در برخي از زمين ها در هنگام طراحي لوله هاي زهكش سيستم شتشوي اين لوله ها با استفاده از فشار آب (flushing) نيز پيش بيني و اجرا مي گردد اين عمل از رسوب املاح و ريز دانه ها در لوله هاي زهكش جلوگيري مي نمايد.

منهول به چاه هاي كوچكي اطلاق مي گردد كه آب هاي سطح الارض و تحت الارض به درون آن مي ريزد. منهول ها توسط لوله هاي كاروگيت اين آب ها را به منابع سپتيك منتقل مي نمايند. در صورت اجراي صحيح منهول مي توان نسبت به دبي گيري آب هاي خروجي از زمين (روان آب ها) و همچنين استفاده مجدد از آن ها ( پس از تصفيه فيزيكي و شيميايي) اقدام نمود. لازم به ذكراست كه نقطه پاياني منهولها جهت جلوگيري از تجمع گل و لاي مي بايست 30 سانتيمتر پايين تر از كد ارتفاعي لوله هاي كاروگيت باشد.

در نزديك ترين محل به زمين چمن (به طور مثال زير گرادن ها) ايستگاه پمپاژ آبياري اتوماتيك و دستي احداث مي گردد.

در حال حاضر 3 تيپ – نقشه مرسوم جهت اجراي سيستم آبياري اتوماتيك زمين چمن وجود دارد.

1-7 آبياري اتوماتيك با استفاده از 8 آبپاش : كه در اين روش آبپاش ها با طول پرتاب 50 الي 55 متر و بيرون از زمين ايجاد مي گردند.

2-7 آبياري اتوماتيك با استفاده از 17 آبپاش : در اين روش 14 آبپاش تنظيمي بيرون از زمين و 3 آبپاش تمام دور در داخل زمين قرار مي گيرند. پرتاب هر يك از آبپاش ها 30 الي 35 متر بوده كه هر 2 آبپاش همزمان با هم كار مي كنند.

3-7 آبياري اتوماتيك با استفاده از 24 آبپاش : به طور معمول در اين روش 16 آبپاش تنظيمي در بيرون زمين و 8 آبپاش تمام دور در داخل زمين قرار مي گيرند. در صورت طراحي هاي كارشناسان امر مي توان نسبت به چيدمان هاي متفاوت جهت تعبيه 24 آبپاش در داخل زمين استفاده نمود.

مهمترين امر در طراحي سيستم آبياري اتوماتيك فشار و دبي آب خروجي و همچنين همپوشاني مناسب و يكنواخت آبپاش ها مي باشد. براي آبياري كامل زمين چمن به زماني حدود 3 ساعت احتياج است.

احداث آبياري دستي به عنوان مكمل آبياري اتوماتيك لازم الاجرا مي باشد كه در صورت خرابي سيستم آبياري اتوماتيك مي توان از آن استفاده نمود. شير هاي آبياري دستي به تعداد 12 الي 16 عدد بوده و توصيه اكيد فيفا تعبيه آن ها بيرون از پيست دو و ميداني (جهت جلوگيري از آسيب رساندن به بازيكنان) مي باشد.

براي اجاره زمين چمن مصنوعي در كرج به سايت ورزشي اسان اسپرت مراجعه كنيد.

در مناطقي كه دماي هوا در فصل زمستان كمتر از 5 درجه سانتيگراد مي باشد توصيه مي گردد جهت جلوگيري از زرد شدن چمن و حتي آب شدن برف از سيستم گرمايش از كف استفاده نمود. اين سيستم با وجود موتورخانه مجهز به ديگ هاي حرارتي و قابليت تنظيم دما اهداف مذكور را محقق مي نمايد. لوله هاي سيستم گرمايش از كف با خاصيت يك يا چند لايه بودن و همچنين اتصال به كلكتور قادر است ريشه چمن را در فصل زمستان فعال نگه دارد. فعال بودن ريشه در فصل زمستان از به خواب رفتن چمن و زرد شدن آن جلوگيري مي نمايد. فاصله لوله هاي گرمايش از كف از يكديگر 25 سانتيمتر و ضخامت آن 5/2 سانتيمتر مي باشد.

لايه DS (Drainage Stage) به لايه بالاي لوله هاي زهكش اطلاق مي گردد. ضخامت اين لايه 15 سانتي متر بوده و طبق شيب بندي هاي لازم در داخل زمين پخش مي گردد. سايز دانه هاي اين لايه مي بايست طبق استاندارد DIN آلمان بوده تا حداكثر آبگذري لازم جهت انتقال به لوله هاي زهكش را داشته باشد.

لايه URTS (Under Root Turf Stage) به لايه بالاي DS گفته مي شود. ضخامت اين لايه 20 سانتي متر بوده و طبق شيب بندي هاي لازم در داخل زمين پخش مي گردد. لوله هاي سيستم گرمايش از كف در اين لايه قرار مي گيرند. همانند لايه DS سايز دانه هاي اين لايه نيز مي بايست طبق استاندارد DIN آلمان و گراف پيشنهادي آن بوده تا حداكثر آبگذري لازم جهت انتقال به لايه DS را داشته باشد.

لايه RTS (Root Turf Stage) بالاترين لايه به عنوان بستر كاشت چمن مي باشد. ضخامت اين لايه 15 سانتي متر بوده و طبق شيب بندي هاي لازم در داخل زمين پخش مي گردد. به دليل وجود ريشه چمن در اين لايه مي بايست نسبت به نگهداري هاي فني لازم و همچنين تغذيه آن با كود هاي مورد نياز اقدام نمود.اجراي اين لايه نيز مي بايست طبق گراف DIN آلمان باشد.

توضيح : نوع دانه بندي لايه هاي مذكور به شكلي است كه عبور آب به ازاي هر دقيقه بارندگي ، 2 ميليمتر باشد.

جداول دور زمين مي بايست سنگي با ابعاد 15*50*50 و يا 5*50*50 باشد ، امروزه از جداول پلاستيكي نيز در زمين هاي چمن جهت پيشگيري از بروز آسيب به بازيكنان استفاده مي شود. در بيرون از زمين و چسبيده به جدول ، گاتر هاي جمع آوري آب هاي سطحي و آب هاي ناشي از بارندگي و آب موجود در پيست دو و ميداني جمع آوري و به منهول ها هدايت مي شود.